Mémoire des Pierres | Jean Yves Juguet

Freski Nicolaï Greschny

W regionie Oksytania znajdują się freski ścienne autorstwa Nicolaï Greschny, z pewnością największego artysty fresku XX wieku. Urodzony w Tallinie w Estonii w 1912 roku, spadkobierca linii fresków i malarzy ikon, podróżuje po Europie w najgorszych możliwych czasach, uciekając przed nazizmem, wnosząc swój wkład do ruchu oporu we wszystkich przekraczanych krajach. W listopadzie 1942 r. Inwazja niemiecka zmusiła go do kontynuowania podróży do Albi, gdzie kontynuował studia teologiczne.

W 1948 roku osiadł na stałe nad brzegiem Tarn, w miejscowości Marsal à la Maurinié, wprowadził prawie zanikającą technikę malowania "fresku".

Jego talenty jako projektanta, jego głęboka znajomość tekstów religijnych czynią z jego dzieła cudowną „Świętą Historię” dzięki kolorom i stylowi pochodzącemu bezpośrednio z wielkiej tradycji bizantyjskiej. Odcisnął swoje piętno na wielu wioskach swoim artystycznym i duchowym piętnem.

Kliknij obraz, aby powiększyć

W 1952 roku wykonał freski w kaplicy Treize Pierres w Villefranche de Rouergue w Aveyron. Ta kaplica łączy w sobie legendarny świat, stanowisko archeologiczne, styl gotycki, styl klasyczny i freski w stylu bizantyjskim.

Kliknij obraz, aby powiększyć

Kliknij obraz, aby powiększyć

W 1953 r. W „Kaplicy Sykstyńskiej Rouerguate”; W kościele św. Wiktora i Melvieu w Aveyron, Nicolaï Greschny daje nam swój skarb, 25 neobizantyjskich fresków pokrywających cały budynek. To przede wszystkim eksplozja kolorów, zaproszenie do podzielenia się sztuką zrodzoną z człowieka, inspirowaną sacrum.
Wzdłuż sklepień, od cienia do światła, paradują najważniejsze atrakcje „Świętej Historii”. Zakrywają ściany, aby ofiarować odwiedzającym owoce tej historii i doprowadzić ich do spotkania człowieka z tym, co boskie.

Kliknij obraz, aby powiększyć

Nicolaï Greschny nie waha się czasem przed przedstawieniem w swoich biblijnych freskach niektórych parafian z jego świty we współczesnych strojach.

Kliknij obraz, aby powiększyć

Wystarczy pchnąć frontowe drzwi w stylu Ludwika XV, aby dostać się do zdumiewającego kościoła Notre Dame de l'Assomption w Alban z jego zdecydowanie nowoczesną architekturą, aby odkryć wspaniałe freski Nicolasa Greschny'ego.
W całości ozdobione, od podłogi do szczytu sklepienia, z malowidłami ikonowymi interpretującymi fragmenty Biblii, postacie odmawiające modlitwę do Dziewicy w 21 językach i dialektach zdobią piękne sklepienie kościoła.

Kliknij obraz, aby powiększyć

10 lat pracy, prawdziwe dzieło sztuki. Znajduje się w nim również sklasyfikowany krzyż romański, XV-wieczna Dziewica z pozłacanego drewna, bardzo piękny, pięknie rzeźbiony portal.
Wewnątrz duży fresk przedstawiający ogromnego Chrystusa w Majestacie, który dominuje nad pozłacanym drewnianym ołtarzem.

Kliknij obraz, aby powiększyć

Pierwszą rzeczą, którą widzimy w kościele ozdobionym przez Nicolasa Grèschnego, jest Chrystus w Majestacie, Chrystus Pantokrator, Chrystus w chwale i wszechmogący.
Ta ostatnia wpisana jest w mandorlę, formę delikatnego światła, które podkreśla jej niebiańską chwałę.
Jan Chrzciciel mieszkający na pustyni jest ubrany w zwierzęcą skórę i jest ostatnim prorokiem Starego Testamentu, podczas gdy Maryja, jako matka, jest źródłem Nowego Testamentu, Ewangelii. Chrystus tworzy więź między nimi.
Ta ikonografia jest szczególnie obecna w sztuce bizantyjskiej. W krajach prawosławnych Deisis jest motywem chrześcijańskim często reprezentowanym w sztuce. Dziewica i św. Jan Chrzciciel są przedstawieni po obu stronach Chrystusa i modlą się o zbawienie chrześcijan.
Ikonostas zdobi Chrystus Pantokrator z po prawej stronie archaniołem Marią Michałem apostołem Piotrem, a po lewej Jean-Baptiste, archanioł Gabriel i św. Paweł.
Tradycja chrześcijańska często utożsamia Jezusa Chrystusa z alfą i omegą (przedstawioną na fresku) w nazwie pierwszej i ostatniej litery klasycznego alfabetu greckiego (jońskiego) (α i ω). To symbolizuje wieczność Chrystusa, który:
- jest na początku wszystkiego; można w szczególności pomyśleć o pierwszym rozdziale Ewangelii według św. Jana,
- i trwa do końca świata (patrz na ten temat Apokalipsa według tego samego św. Jana).

Kliknij obraz, aby powiększyć

W małym kościele Notre Dame de Roussayrolles (budynek z XIII wieku) od 1952 roku znajdują się freski jednego z wielkich mistrzów ikony, Nicolai Greschny. Tutaj znajdziemy całą miłość artysty orientalnej tradycji do sztuki sakralnej.

Kliknij obraz, aby powiększyć

W 1956 r. Kanonik Puyau, proboszcz kościoła w Châtel-Guyon, powierzył Nicolaï Greschny dekorację kościoła św. Anny.

Kliknij obraz, aby powiększyć

Artystyczny i techniczny wyczyn, jakim jest pokrycie wszystkich sklepień kościoła freskami (900m2), bez makiety i bez pisemnego projektu, osiągnie zimą (jedną z najzimniejszych w stuleciu!)

Kliknij obraz, aby powiększyć

Nicolaï Greschny uważał, że te freski należały do najbardziej udanych, ponieważ mógł bez żadnych ograniczeń wyrazić się w nich w pełni.

Kliknij obraz, aby powiększyć

Jego dzieło jest ogromne: freski w ponad 100 kościołach i kaplicach, liczne ikony, ornaty, ...

Kliknij obraz, aby powiększyć

L’église de Notre-Dame de la Gardelle a été construite au XIVe ou XVe siècle dans un style gothique méridional. Abritée dans un cimetière de Villeneuve-sur-Vère, son principal attrait se situe dans ses fresques murales réalisées par Nicolaï Greschny.

A l’intérieur, en 1947 le curé de la paroisse demande au fresquiste Nicolaï Greschny, d’entièrement décorer la chapelle.

Les différentes scènes peintes présentent des étapes de la vie de Marie (Annonciation, Visitation, au pied de la croix…). D’autres concernent le passage de cette vie à la Vie éternelle : mort de Joseph, Dormition de Marie, fresque du Jugement dernier, parabole du Riche et du pauvre Lazare… Toutes dessinées dans un style néo-byzantin

Cliquez sur l’image pour l’agrandir

c'est en 1955 que Nicolaï Grechny realise les peintures de l'Église Notre Dame de Beaulieu à Briatexte et plus exactement dans le baptistère, sous le ministère de l’abbé Saysset, grand ami de Nicolaï.

En général, le baptistère se trouve dans une chapelle au fond de l’église, pour rappeler que l’on entre dans l’Église de Jésus-Christ en passant par le baptême. La cuve baptismale se trouve dans une sorte de piscine creusée pour rappeler que dans l’Église primitive le baptisé était immergé dans l’eau avec le Christ.

Cliquez sur l’image pour l’agrandir

D’un style néo-roman et néo-gothique, l’église Notre-Dame de l"Assomption à Salvagnac détient beaucoup d’œuvres contemporaines, outre, au fond de l’église, des trésors d’art sacré, véritable « musée » de différents joyaux récupérés dans les églises environnantes.

Les deux chapelles collatérales furent peintes par Nicolaï Greschny en 1950 :

celle de droite est dédiée à la Vierge Marie et celle de gauche, à saint Joseph. Dans la chapelle de gauche nous pouvons voir la représentation du village de Salvagnac et des habitants qu’aurait croisés Nicolaï Greschny.

Eglise Notre-Dame de l'Assomption à Salvagnac

Cliquez sur l’image pour l’agrandir

Construite en 1866 dans un style néo-gothique. L’église Notre-Dame de Fonlabour est situé sur la commune d’Albi, mais sert de lieu de culte à la commune du Séquestre qui en est dépourvue. Elle recèle de belles fresques (1970) du fresquiste Nicolaï Greschny. Il y est fait mémoire de sainte Carissime, ermite d’origine albigeoise (VIe ou VIIe siècle), qui vivait recluse près des berges du Tarn, sur la rive gauche.

Dom